ΕΡΙΣ … ΑΝΙΚΑΤΕ ΜΑΧΑΝ …

Ο ασυμβίβαστος στοχαστής μας Νίκος Καζαντζάκης

« … Μιὰ μέρα ὁ Ἀλλάχ βρέθηκε μπόσικος, ἔπιασε φωτιὰ καὶ κοπριὰ κι ἔπλασε τὸ Ρωμιό· μὰ εὐτύς, ὡς τὸν εἶδε, τὸ μετάνιωσε· εἶχε ἕνα μάτι, ὁ ἀφιλότιμος, ποὺ τρυποῦσε ἀτσάλι. “Τί νὰ γίνει τώρα, μουρμούρισε ὁ Ἀλλάχ, τὴν ἔπαθα· ἂς πιάσω νὰ κάμω τώρα τὸν Τοῦρκο, νὰ σφάξει τὸ Ρωμιό, νὰ βρεῖ ὁ κόσμος τὴν ἡσυχία του.” Ἔπιασε τὸ λοιπὸν μέλι καὶ μπαρούτι, τὰ μάλαξε καλὰ καλά, ἔφτιασε τὸν Τοῦρκο. Κι εὐτύς, χωρὶς νὰ χασομεράει, βάνει σ’ ἕνα ταψὶ τὸν Τοῦρκο καὶ τὸ Ρωμιὸ νὰ παλέψουν. Πάλευαν, πάλευαν ἀπὸ τὸ πρωὶ ὣς τὸ βράδυ, κανένας δὲν ἔριχνε κάτω τὸν ἄλλο· μὰ εὐτύς, ὡς σκοτείνιασε, βάνει ὁ ἄτιμος ὁ Ρωμιὸς τρικλοποδιά, κάτω ὁ Τοῦρκος! “Ὁ διάολος νὰ μὲ πάρει”, μουρμούρισε ὁ Ἀλλάχ, “τὴν ἔπαθα πάλι· τοῦτοι οἱ Ρωμιοὶ θὰ φᾶνε τὸν κόσμο, πᾶνε οἱ κόποι μου χαμένοι ... Τί νὰ κάμω;” Ὁληνύχτα δὲν ἔκλεισε μάτι ὁ κακομοίρης· μὰ τὸ πρωί, πετάχτηκε ἀπάνω καὶ χτύπησε τὶς χεροῦκλες του: “Βρῆκα! βρῆκα!” φώναξε· ἔπιασε πάλι φωτιὰ καὶ κοπριά, κι ἔφτιασε ἕναν ἄλλο Ρωμιό, καὶ τοὺς ἔβαλε στὸ ταψὶ νὰ παλέψουν. Ἄρχισε τὸ πάλεμα· τρικλοποδιὰ ὁ ἕνας, τρικλοποδιὰ κι ὁ ἄλλος· μπηχτὲς ὁ ἕνας, μπηχτὲς κι ὁ ἄλλος· μπαμπεσιὰ ὁ ἕνας, μπαμπεσιὰ κι ὁ ἄλλος ... Πάλευαν, πάλευαν, ἔπεφταν, σηκώνουνταν, πάλευαν πάλι, ξανάπεφταν, ξανασηκώνουνταν, πάλευαν ... Κι ἀκόμα παλεύουν! Κι ἔτσι ὁ κόσμος … βρῆκε τὴν ἡσυχία του …!» (Από το έργο του Ν. Καζαντζάκη: «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται»).

THE FIRST STANTARD

In the museum of Elefsis a stele of the 4th century BC is kept, discovered by D. Philios in 1894 and studied by the Professor of the University of Athens and for many years chairman of the Administrative Council of ELOT G. Varoufakis.

“Its text refers to a decree concerning the manufacture of bronze fittings known as “empolia” and “poloi” to be used for the assembly of the column drums (as shown in this picture) and the erection of the Philonian Stoa, named after the architect Philon, a portico in front of the much older building, the Telestirion. The decree comprises strict technical specifications, and, therefore, constitutes one of the oldest European standards. It is worth noting the part of the decree concerning the chemical composition of bronze fittings: “…He (the contractor) will use copper from Marion, the alloy being made of twelve parts, eleven of copper to one of tin …” It should be noted that chemical composition is expressed on the basis of the Babylonian arithmetical system, since the number 12 is a sub-multiple of 60.

ΜΟΥΣΙΚΕΣ... ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ

Από την ταινία του Π. Βούλγαρη «Όλα είναι δρόμος».

Κόντρα σε δογματικές απόψεις του τύπου «η μουσική είναι μία», ένας από τους κορυφαίους συνθέτες της τζαζ στη διάρκεια του 20ου αιώνα, ο "Duke" Ellington, αποφαίνονταν ρητά ότι «υπάρχουν δύο είδη μουσικής. Η καλή μουσική και η… άλλη». Επιχειρώντας κάποια μειωμένου ρίσκου μουσική αισθητική ταξινόμηση, στην «άλλη» μουσική του Duke, θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε κι αυτήν που κάποτε ακουγόταν κατά κόρον στις τοπικές (και όχι μόνο) εναλλακτικές «μουσικές σκηνές». Τις κοινώς γνωστές και ως véritable... σκυλάδικα! Κάπου εκεί, γύρω στα τέλη της δεκαετίας του ’70 κι ολόκληρη τη δεκαετία του ’80, μολονότι στο φως της μέρας κυριαρχούσαν οι μουσικές του Θεοδωράκη και του Χατζηδάκη, στην after διασκέδαση της πόλης εμφανίστηκαν δυναμικά η «Αδυναμία», το «Βιετνάμ», το «ΛαΜόρε», το «ΛαΣιτέ», το «Στορκ», τα «Δειλινά», το «Copacabana», το «Arigato», το «Πιατάδικο»... ο «Πυθαγόρας» με το «Καν-Καν» στα γειτονικά Καϊλιάρια κ.α. καθρεπτίζοντας σε μεγάλο βαθμό τη νεοελληνική κουλτούρα, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τη μεταπολίτευση και ύστερα.

ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΙΑΣ … ΠΡΙΓΚΙΠΕΣΑΣ

Δε λάθευαν οι … παλιοσειρές, όταν μας νουθετούσαν, τονίζοντάς μας επανειλημμένα: «Να τα χαίρεστε τα παιδιά σας, όσο είναι ακόμη μικρά, γιατί μεγαλώνουν γρήγορα». Τόσο γρήγορα, τόσο βιαστικά, τόσο σύντομα που ούτε καν προλαβαίνουμε να συνειδητοποιήσουμε πότε έγιναν ενήλικες και πότε άνοιξαν τα φτερά τους για να πετάξουν μακριά, αφήνοντας πίσω τους άδειες ... πριγκιπο-φωλιές!

ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ … ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ

Ένα απόσπασμα από το έργο της Γαλλίδας φιλοσόφου Simone Weil, αφιερωμένο στον άγνωστο … «ζωόφιλο», που χθες το βράδυ  - κάπου στη Γκέρτσου - αντί να μαζέψει τις βρωμιές του υπέροχου σκύλου του, μας … υπενθύμισε με στόμφο τα ατομικά και τα συλλογικά του δημοκρατικά δικαιώματα:

WORLD STANDARDS DAY

Each year on 14 October, the members of the IEC, ISO and ITU celebrate World Standards Day, which is a means of paying tribute to the collaborative efforts of the thousands of experts worldwide who develop the voluntary technical agreements that are published as international standards.

14 October 2016

Standards build trust

IMAGINE - John Lennon

Η δημοπρασία των τηλεοπτικών αδειών ολοκληρώθηκε… όπως ολοκληρώθηκε. Τώρα πια θα έχουμε νόμιμους μοχλούς εξουσίας! Θέλω να ελπίζω ότι εφεξής κανένας δεν έχει εξασφαλίσει και με τη βούλα του νόμου το αντισυνταγματικό δικαίωμα να… διαπλέκεται…

Hannes Coetzee - Teaspoon Guitar - "De Kip, de Haan en de Boer".

Τελικά τα κουταλάκια του γλυκού έχουν πολλές ... εφαρμογές!