Ο Επίκουρος (341 π.Χ. – 270 π.Χ.) ήταν αρχαίος
Έλληνας φιλόσοφος. Ίδρυσε δική του φιλοσοφική σχολή, εν ονόματι Κήπος του
Επίκουρου, η οποία θεωρείται από τις πιο γνωστές σχολές της ελληνικής
φιλοσοφίας.
Ζωγραφική με κάρβουνο σε χαρτί Ingres 50X70cm από
την Μαίρη Αργυρούδη.
Όταν το πρόσωπο της αρχαίας θεάς εκφράζει την ψυχική ισορροπία που συνοδεύει τη σωματική υγεία. Ίσως και την... κοινωνική!
Με τις Υγείες μας!
Ήταν ένα λιόχαρο απομεσήμερο της 11ης Οκτωβρίου του 1912, όταν εμφανίστηκε στην Κοζάνη ο πρώτος καβαλάρης προπομπός του ελευθερωτή Ελληνικού Στρατού. Ήταν τότε που οι πρόγονοί μας, μετά από πέντε και πλέον αιώνες, ξεφορτώθηκαν επιτέλους τα οθωμανικά φέσια και ύψωσαν στο καμπαναριό τη γαλανόλευκη, αναστοχαζόμενοι πως ευτυχία θα πει λευτεριά και λευτεριά θα πει δυνατή ψυχή!
Προς τιμήν και εις μνήμην...
«...Κι αν βολευτήκαμε στη λήθη… ρόζους δεν πρόφτασε να βγάλει η περηφάνια...» [Τσικαρδάνη Ολυμπία, 2018, Οδυσσείς].
...Η νύχτα έφτασε τα παράθυρα κλείσαν
η νύχτα έπεσε οι δρόμοι χαθήκαν...
Βασίλεψε ο Μίκη μας… Ο Μίκης της Ελλάδας και όλου του κόσμου! Καλό κατευόδιο!
Γλυκά πονούσε το μαχαίρι, έσταζε μέλι
η μαχαιριά... Και γύρευες να μ' αναστήσεις με το αθάνατο νερό…
Αντίο, Πρίγκιπα της Νύχτας!
«Γεια και χαρά σας Αγάπες μου, γεια
χαρά σας…». Σωτήριον έτος 1984 μ.Χ. στο ΚΨΜ του 309 (ΣΠΤΧ). «…Είχε μια γλύκα ο
φετινός χειμώνας. Έβγαλε ανθάκια ακόμα κι ο στρατώνας… Γράψε μου, θέλω να μάθω
το πώς περνάτε και η Μαιρούλα μας αν με θυμάται… Να δώσεις δυο φιλάκια στη
μυριόκαλη κι αυτό το λουλουδάκι για σένα, κι αύριο μην ξεχάσεις που ’ναι
Κυριακή, να βάλεις τα καλά σου για μένα. Σ’ αγαπώ πολύ, σ’ αγαπώ πολύ»!
Τρυφερή μουσικο-ποιητική εξομολόγηση και
σπαρακτική ερμηνεία. Γρατζουνάει ψυχές...
Από τον δίσκο "Οι προστάτες" (1979) του Θωμά Μπακαλάκου. Καλή Ανάσταση στα όνειρά μας!
 |
| Ζωγραφική απεικόνιση του πίνακα με τίτλο «The Battle of Navarino» του Γάλλου ζωγράφου και στρατιωτικού Jean-Charles Langlois (1789-1870). Στυλό υγρής μελάνης σε χαρτόνι 70χ50 εκ. |
Ήταν μεσημέρι στις 20 Οκτωβρίου του
1827 όταν τα πλοία του Βρετανικού, Γαλλικού και Ρωσικού στόλου άρχισαν να
εισπλέουν στον κόλπο του Ναβαρίνου, στη δυτική ακτή της Πελοποννήσου.
Η ναυμαχία (η τελευταία μεγάλη ναυτική σύγκρουση που έγινε με ιστιοφόρα πλοία) κράτησε τέσσερις ώρες και είχε ως αποτέλεσμα να καταβυθιστούν 60 τουρκο-αιγυπτιακά πλοία, και μαζί τους να χαθούν 6.000 ναύτες. Από τον συμμαχικό στόλο δε βυθίστηκε κανένα πλοίο, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι και στις τρεις ναυαρχίδες των συμμάχων οι πιλότοι ήταν Έλληνες.
