ΤΟ ΜΕΤΡΗΜΑ

Όταν μετράμε μπορούμε να κατανοήσουμε,

όταν κατανοήσουμε μπορούμε να ελέγχουμε,

όταν ελέγχουμε μπορούμε να βελτιωθούμε,

όταν βελτιωθούμε μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους μας!

Cat Stevens – Lady D'Arbanville

Μια συγκινητική μπαλάντα που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1970 στο τρίτο άλμπουμ του Cat Stevens, Mona Bone Jakon (αυτό με έναν σκουπιδοτενεκέ να… κλαίει στο εξώφυλλο). Το τραγούδι είναι αφιερωμένο στη δεσποινίδα Patti d’ Arbanville, 19χρονο μοντέλο και ηθοποιός τότε, που ο Stevens ερωτεύθηκε. Η Patti όμως τον εγκατέλειψε λόγω των επαγγελματικών της υποχρεώσεων στη Νέα Υόρκη κι αυτός… «τρελάθηκε». Πικραμένος, αποφάσησε να τη… θανατώσει “… This rose will never die…”

O Cat Stevens γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1948 από πατέρα Έλληνα και μητέρα Σουηδέζα. Το πραγματικό του όνομα είναι Στέφανος Γεωργίου.

(ΚΑΤ)ΑΝΟΗΤΕΣ ΑΓΑΠΕΣ

Εδώ και δεκαετίες έχει εμπεδωθεί κι έχει ριζώσει η άποψη ότι σ' αυτήν τη χώρα του υπαρκτού σουρεαλισμού, που λέγεται Ελλάδα, η εκάστοτε πολιτική εξουσία μπορεί να καθορίζει τους κανόνες του «παιχνιδιού» και να αλλάζει τους συσχετισμούς των δυνάμεων σύμφωνα με τις αρχές που πρεσβεύει. Στην πραγματικότητα, όμως, καμπόσοι επιτήδειοι πολιτικοί ηγέτες ευνοούν τα βραχυπρόθεσμα μικροσυμφέροντά τους, με όρους μαφίας, εκχωρώντας εξουσία σε λίγους φίλα προσκείμενους ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες, οι οποίοι με την αμέριστη βοήθεια των τραπεζών εγκαθιδρύουν κρατικοδίαιτα ολιγοπώλια και χειραγωγούν τους πολίτες (ΜΜΕ, ΠΑΕ κ.λπ.). Ενδημεί, δηλαδή, μια άρχουσα πολιτικοοικονομική νομενκλατούρα, τόσο ασύδοτη, που μπροστά της ο Μπερλουσκόνι μοιάζει με τους… Αγίους Αναργύρους! Αναπόφευκτα, ο ρόλος της κάθε θεσμικής οργάνωσης των οικονομικών και κοινωνικών μας σχέσεων αποψιλώνεται & υποβαθμίζεται, μαζί με τις βασικές αρχές του κράτους δικαίου και της διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος. Κάπως έτσι:

ΕΡΙΣ … ΑΝΙΚΑΤΕ ΜΑΧΑΝ …

Ο ασυμβίβαστος στοχαστής μας Νίκος Καζαντζάκης

« … Μιὰ μέρα ὁ Ἀλλάχ βρέθηκε μπόσικος, ἔπιασε φωτιὰ καὶ κοπριὰ κι ἔπλασε τὸ Ρωμιό· μὰ εὐτύς, ὡς τὸν εἶδε, τὸ μετάνιωσε· εἶχε ἕνα μάτι, ὁ ἀφιλότιμος, ποὺ τρυποῦσε ἀτσάλι. “Τί νὰ γίνει τώρα, μουρμούρισε ὁ Ἀλλάχ, τὴν ἔπαθα· ἂς πιάσω νὰ κάμω τώρα τὸν Τοῦρκο, νὰ σφάξει τὸ Ρωμιό, νὰ βρεῖ ὁ κόσμος τὴν ἡσυχία του.” Ἔπιασε τὸ λοιπὸν μέλι καὶ μπαρούτι, τὰ μάλαξε καλὰ καλά, ἔφτιασε τὸν Τοῦρκο. Κι εὐτύς, χωρὶς νὰ χασομεράει, βάνει σ’ ἕνα ταψὶ τὸν Τοῦρκο καὶ τὸ Ρωμιὸ νὰ παλέψουν. Πάλευαν, πάλευαν ἀπὸ τὸ πρωὶ ὣς τὸ βράδυ, κανένας δὲν ἔριχνε κάτω τὸν ἄλλο· μὰ εὐτύς, ὡς σκοτείνιασε, βάνει ὁ ἄτιμος ὁ Ρωμιὸς τρικλοποδιά, κάτω ὁ Τοῦρκος! “Ὁ διάολος νὰ μὲ πάρει”, μουρμούρισε ὁ Ἀλλάχ, “τὴν ἔπαθα πάλι· τοῦτοι οἱ Ρωμιοὶ θὰ φᾶνε τὸν κόσμο, πᾶνε οἱ κόποι μου χαμένοι ... Τί νὰ κάμω;” Ὁληνύχτα δὲν ἔκλεισε μάτι ὁ κακομοίρης· μὰ τὸ πρωί, πετάχτηκε ἀπάνω καὶ χτύπησε τὶς χεροῦκλες του: “Βρῆκα! βρῆκα!” φώναξε· ἔπιασε πάλι φωτιὰ καὶ κοπριά, κι ἔφτιασε ἕναν ἄλλο Ρωμιό, καὶ τοὺς ἔβαλε στὸ ταψὶ νὰ παλέψουν. Ἄρχισε τὸ πάλεμα· τρικλοποδιὰ ὁ ἕνας, τρικλοποδιὰ κι ὁ ἄλλος· μπηχτὲς ὁ ἕνας, μπηχτὲς κι ὁ ἄλλος· μπαμπεσιὰ ὁ ἕνας, μπαμπεσιὰ κι ὁ ἄλλος ... Πάλευαν, πάλευαν, ἔπεφταν, σηκώνουνταν, πάλευαν πάλι, ξανάπεφταν, ξανασηκώνουνταν, πάλευαν ... Κι ἀκόμα παλεύουν! Κι ἔτσι ὁ κόσμος … βρῆκε τὴν ἡσυχία του …!» (Από το έργο του Ν. Καζαντζάκη: «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται»).

THE FIRST STANTARD

In the museum of Elefsis a stele of the 4th century BC is kept, discovered by D. Philios in 1894 and studied by the Professor of the University of Athens and for many years chairman of the Administrative Council of ELOT G. Varoufakis.

“Its text refers to a decree concerning the manufacture of bronze fittings known as “empolia” and “poloi” to be used for the assembly of the column drums (as shown in this picture) and the erection of the Philonian Stoa, named after the architect Philon, a portico in front of the much older building, the Telestirion. The decree comprises strict technical specifications, and, therefore, constitutes one of the oldest European standards. It is worth noting the part of the decree concerning the chemical composition of bronze fittings: “…He (the contractor) will use copper from Marion, the alloy being made of twelve parts, eleven of copper to one of tin …” It should be noted that chemical composition is expressed on the basis of the Babylonian arithmetical system, since the number 12 is a sub-multiple of 60.

ΜΟΥΣΙΚΕΣ... ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ

Από την ταινία του Π. Βούλγαρη «Όλα είναι δρόμος».

Κόντρα σε δογματικές απόψεις του τύπου «η μουσική είναι μία», ένας από τους κορυφαίους συνθέτες της τζαζ στη διάρκεια του 20ου αιώνα, ο "Duke" Ellington, αποφαίνονταν ρητά ότι «υπάρχουν δύο είδη μουσικής. Η καλή μουσική και η… άλλη». Επιχειρώντας κάποια μειωμένου ρίσκου μουσική αισθητική ταξινόμηση, στην «άλλη» μουσική του Duke, θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε κι αυτήν που κάποτε ακουγόταν κατά κόρον στις τοπικές (και όχι μόνο) εναλλακτικές «μουσικές σκηνές». Τις κοινώς γνωστές και ως véritable... σκυλάδικα! Κάπου εκεί, γύρω στα τέλη της δεκαετίας του ’70 κι ολόκληρη τη δεκαετία του ’80, μολονότι στο φως της μέρας κυριαρχούσαν οι μουσικές του Θεοδωράκη και του Χατζηδάκη, στην after διασκέδαση της πόλης εμφανίστηκαν δυναμικά η «Αδυναμία», το «Βιετνάμ», το «ΛαΜόρε», το «ΛαΣιτέ», το «Στορκ», τα «Δειλινά», το «Copacabana», το «Arigato», το «Πιατάδικο»... ο «Πυθαγόρας» με το «Καν-Καν» στα γειτονικά Καϊλιάρια κ.α. καθρεπτίζοντας σε μεγάλο βαθμό τη νεοελληνική κουλτούρα, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τη μεταπολίτευση και ύστερα.

ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΙΑΣ … ΠΡΙΓΚΙΠΕΣΑΣ

Δε λάθευαν οι … παλιοσειρές, όταν μας νουθετούσαν, τονίζοντάς μας επανειλημμένα: «Να τα χαίρεστε τα παιδιά σας, όσο είναι ακόμη μικρά, γιατί μεγαλώνουν γρήγορα». Τόσο γρήγορα, τόσο βιαστικά, τόσο σύντομα που ούτε καν προλαβαίνουμε να συνειδητοποιήσουμε πότε έγιναν ενήλικες και πότε άνοιξαν τα φτερά τους για να πετάξουν μακριά, αφήνοντας πίσω τους άδειες ... πριγκιπο-φωλιές!

ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ … ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ

Ένα απόσπασμα από το έργο της Γαλλίδας φιλοσόφου Simone Weil, αφιερωμένο στον άγνωστο … «ζωόφιλο», που χθες το βράδυ  - κάπου στη Γκέρτσου - αντί να μαζέψει τις βρωμιές του υπέροχου σκύλου του, μας … υπενθύμισε με στόμφο τα ατομικά και τα συλλογικά του δημοκρατικά δικαιώματα: