Ι.Χ. & ΓΙΩΤΑ - ΧΗΔΕΣ

Έτσι παρκάρουν οι "μάγκες" σε βάρος των υπολοίπων ! Ποιες διαγραμμίσεις & αηδίες;

Πρωτομαγιάτικο απομεσήμερο σε γνωστό καφε - ζαχαροπλαστείο στα Κοίλα. Δίπλα στην Κοζάνη. Ξαφνικά ο ήλιος χάνεται και σκοτεινιάζει ο τόπος. Μέσα σε λίγα λεπτά, ανοίγουν οι ουρανοί και οι σιγανές ψιχάλες φέρνουν ένα χαλάζι σαν ...  φουντούκι! 

Ο χορός της μάγισσας του μεσημεριού

Στην περίπτωση του Γιώργου Σταυριανού λέξεις όπως «λυρικό», «αισθαντικό» και «ποιητικό», ξαναβρίσκουν το αρχικό τους νόημα και αποδεικνύονται ιδανικές για να χαρακτηρίσουν τις μελωδίες και τους στίχους του.

Παρασκευή και 13 σήμερα με Πανσέληνο, Ηλιακή Καταιγίδα, νοσταλγική διάθεση, ολίγη  ... μελαγχολία και ένα απαλό ... μουσικό χάδι ... ευαισθησίας ... !

ΟΤΑΝ ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΙΧΟΙ

Αν προσπεράσουμε τα ... λαρύγγια, όταν λέμε τραγούδι εννοούμε μουσική και στίχους. Τις προάλλες κουβεντιάζαμε με ένα φίλο, γενικά, για τη συμμετοχή της μουσικής και των στίχων στο τραγούδι. Πριν καν αδειάσει το ... γυαλί συμφωνήσαμε, ότι η μελωδία, ο ρυθμός και η αρμονία είναι τα βασικά στοιχεία, που κάνουν ένα τραγούδι «πετυχημένο». Δηλαδή, η μουσική είναι αυτή, που προκαλεί τη μεγαλύτερη και αμεσότερη συγκίνηση σε ένα τραγούδι. Η μουσική είναι αυτή, που μας «αγγίζει» και μας «ξεσηκώνει»! Τους στίχους θα τους προσέξουμε εκ των υστέρων. Όχι ότι οι στίχοι δεν είναι σημαντικοί. Ειδικά σε κάποια  μουσικά είδη, χωρίς στίχους δεν πας πουθενά. Απλά η μουσική είναι πολύ, πολύ πιο σημαντική.

ΕΝΑΣ ΒΙΟΛΙΣΤΗΣ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ...

Ένα παλιό mail κάποιου φίλου πριν από 7 χρόνια περιγράφει μια υπέροχη ιστορία, ένα πείραμα που έγινε στην Ουάσινγκτον, την Παρασκευή 12/1/2007, 7:51 π.μ., στην στάση του Μετρό L’Enfant Plaza.

ΠΟΝΕΜΕΝΟΙ & ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ

Μια Κυριακή του Μάρτη, νωρίς το πρωί. Μισο-ξύπνιος, με μαύρα γυαλιά κατεβαίνω βιαστικά, να πάρω το αυτοκίνητο, για να πάω τη μάνα μου στην εκκλησία. Πίσω από τον κάδο απορριμμάτων, ένοιωθα να με κοιτάζουν έντονα, αλλά φοβισμένα, δύο βασανισμένα μάτια. Μάτια γνωστά, αλεπουδίσια, ενός παλιού γείτονα, που … αξιολογούσαν κάτι ρούχα ανάμεσα στα σκουπίδια. Κοιταχτήκαμε αμήχανα. Τον καλημέρισα, αιφνιδιασμένος τόσο από την απρόσμενη συνάντηση, όσο και από το καταβεβλημένο, αξύριστο πρόσωπο του. Πριν προλάβω να κάνω δύο μέτρα, με πρόλαβε η φωνή του, που ανταπέδωσε καθυστερημένα την καλημέρα με παράφωνη λαλιά. Με γνώρισε, ο ... «άτιμος», μετά από πολλά χρόνια και μάλλον αισθάνθηκε άσχημα! Όπως και εγώ, άλλωστε.

Requiem For A Dream Original Song

Μεγάλη Παρασκευή. Η κορύφωση του Θείου Δράματος. Η πιο πένθιμη μέρα του χρόνου. Κι ο μπαρμπα-Νίκος ο στοχαστής τελειώνει τον «Τελευταίο Πειρασμό» ως εξής:

«Έσυρε φωνή θριαμβευτικιά:

-Τετέλεσται !

Κι ήταν σα να' λεγε: Όλα αρχίζουν».

Επική μουσική έκφραση συναισθημάτων από τον Clint Mansell!

10 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ

Η γνωριμία μας έγινε πριν από πολλά χρόνια. Στην ευαίσθητη εφηβική ηλικία, όταν μας σύστησε ένας κοινός φίλος, που τον ήξερε ήδη πολύ καλά. Από την πρώτη στιγμή τον συμπάθησα και τον ξεχώρισα για την καθοριστική του συμβολή στην άμεση αναβάθμιση του κοινωνικού μου προφίλ. Η παρουσία του καταλυτική! Μεταμόρφωσε, ως δια μαγείας, ένα γυμνασιόπαιδο σε … «μεγάλο» της εποχής. Μήνυμα «μαγκιάς» με πολλούς αποδέκτες. Κυρίως … θηλυκούς.

Damage fatale

Από την υπέροχη ταινία του Louis Malle, «Μοιραίο Πάθος», με την ανεπανάληπτη μουσική του Zbigniew Preisner, που δένει απόλυτα με τα ανθρώπινα πάθη, που … σημαδεύουν ζωές. Τέλος πάντων, ο Πράισνερ είναι ένας Πολωνός, αυτοδίδακτος μουσικοσυνθέτης, από τους επιφανέστερους της γενιάς του για τον κινηματόγραφο. Τη μουσική του την αναγνωρίζει κανείς ήδη από τις πρώτες νότες, όπως συμβαίνει με όλα τα έργα των μεγάλων συνθετών.