ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΣΕΓΓΟΝΟ

Αγαπημένο μου δισεγγονάκι, σου γράφω από μια εποχή που για σένα είναι πολύ μακρινή. Ναι, τότε που τα κάναμε όλα … ρόιδο. Τότε που το κράτος ήταν για πολλά χρόνια κομματικό-πελατειακό και ανθούσε η διαφθορά και η διαπλοκή. Τότε που συντελέστηκε η οικονομική γενοκτονία της Ελλάδας, παρότι το συνολικό χρέος της, δημόσιο και ιδιωτικό, ήταν από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη.

ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ «ΑΒΕΡΩΦ»

Κάπου στα μέσα της 10ετίας του ’70 στον κεντρικό πεζόδρομο της Κοζάνης, εκεί που βρίσκεται σήμερα το «CASTELLO», ανάσαινε ένα αυθεντικό παραδοσιακό καφενείο. Το «Αβέρωφ». Το πρώτο μας στέκι! Μεγάλη υπόθεση! Γιατί το να μπαίνει σ’ ένα καφενείο ένα γυμνασιόπαιδο εκείνης της εποχής, σήμαινε ότι είχε απογαλακτιστεί, είχε ωριμάσει, είχε αντρωθεί. Μπορούσε να συνομιλήσει με τους «τρανούς», διακεκριμένους θαμώνες επί ίσοις όροις!

ΤΟ ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟ ΜΑΣ ΜΟΝΤΕΛΟ

Το μοντέλο Kübler-Ross  είναι κοινά διαδεδομένο ως Τα Πέντε Στάδια της Θλίψης, θεωρία η οποία έχει πρωτοαναφερθεί από την Elisabeth Kübler-Ross στο βιβλίο της "On Death and Dying" (1969). Είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, προκειμένου να κατανοήσουμε τις αντιδράσεις και τα συναισθήματά μας, μέσα στην κρίση.

Τα πέντε διαδοχικά στάδια της θλίψης που βιώνει ο καθένας μας είναι:

ΤΑ ΦΥΣΤΙΚΙΑ ΤΗΣ ΜΑΙΜΟΥΣ

Κανείς δεν αλλάζει, εύκολα και γρήγορα, τον τρόπο που ζούσε για πολλά χρόνια. Δεν είναι εύκολο να απαρνηθείς και να παρατήσεις κάτι που έχεις, να ξεβολευτείς, με την ελπίδα ότι θα έχεις κάτι πιο μεγάλο, αργότερα. Είναι αλήθεια ότι παγιδευόμαστε, περίπου όπως οι πίθηκοι από τους κυνηγούς στην Ινδία:

ΦΥΛΑΞΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΠΕΣΕΙΣ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ

Ένα «πρωί που κίναγα να πάω στη δουλειά» κατεβαίνω να πάρω το - παρκαρισμένο νόμιμα - αυτοκίνητο μου. Τη στιγμή που ξεκλείδωνα εμφανίζεται ένας ασπρομάλλης, ηλικιωμένος κύριος από παρακείμενο κατάστημα, σε έξαλλη κατάσταση και μου επιτίθεται λεκτικά, γιατί πάρκαρα το αυτοκίνητο μπροστά στο ΔΙΚΟ ΤΟΥ κατάστημα! Ο ορισμός του παράλογου! Αιφνιδιάστηκα, από τον παραλογισμό και κυρίως από την απίστευτη αγένεια του «κυρίου», αλλά συγκρατήθηκα … έστω και με αρκετή δυσκολία.

ΕΝΑ ΙΝΔΙΑΝΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ … ΜΕ ΟΡΑΜΑ

Ένα βράδυ ένας γέρος ινδιάνος της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων και του είπε: 

- Γιέ μου, η μάχη γίνεται ανάμεσα σε δυο λύκους που έχουμε όλοι μέσα μας.

ΤΙΝΟΣ ΠΑΙΔΙ ΕΙΣΑΙ ; … ΕΧΕΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ ;

Από πολύ μικρός τα καλοκαίρια δούλευα σε εμπορικά καταστήματα συγγενών, δεδομένου ότι το πατρικό δόγμα της εποχής ήταν, ότι τα παιδιά που δουλεύουν από μικρά προκόβουν, γιατί αναπτύσσουν χρήσιμες δεξιότητες και μαθαίνουν να εργάζονται. Το πρώτο ερώτημα, που μου έκαναν σε εκείνα τα «εργασιακά χρόνια» οι πελάτες, οι προμηθευτές και οι συνεργάτες των καταστημάτων ήταν «τίνος παιδί είσαι;».

Η ΜΕΡΑ ΤΗΣ … ΒΑΣΤΙΛΗΣ

Η αλήθεια υπάρχει. Tο ψέμα πρέπει να εφευρεθεί. Και εφευρέθηκε! Δηλαδή, ενώ η χώρα μας από το 2009 ουσιαστικά έχει χρεοκοπήσει, εμείς μετά από 4 χρόνια, όχι μόνο δεν αναγνωρίζουμε την πραγματικότητα, εφαρμόζοντας ένα ρεαλιστικό εθνικό σχέδιο σωτηρίας, αλλά ζούμε ακόμη στον αστερισμό του αδιέξοδου εκβιαστικού διλήμματος: